Białka amyloidu i tau niszczą komórki mózgowe

Według specjalistów potwierdzeniem choroby Alzheimera jest obecność w mózgu dwóch jej charakterystycznych oznak: bla­szek białka zwanego beta-amyloidem oraz splątków neurofibrylarnych białka zwanego tau. Gdy są one produkowane w nadmiarze, od­kładają się w mózgu, który nie nadąża z ich usuwaniem. Z czasem te dwie toksyny uszkadzają strukturę mózgu, blokują przewodzenie im­pulsów, niszczą neurony oraz powodują, że mózg się kurczy. Docho­dzi do upośledzenia komunikacji międzykomórkowej i pamięci oraz wystąpienia demencji. Blaszki i splątki, które można wykryć za pomo­cą tomografii komputerowej, zaczynają odkładać się dziesięć lub wię­cej lat przed wystąpieniem objawów choroby. Blaszki beta-amyloidu i tau to charakterystyczne oznaki choroby Alzheimera.

Tak brzmi najważniejsza teoria na temat przyczyn choroby Alzhei­mera. Większość badań koncentruje się zatem na opisaniu i zwal­czaniu tych dwóch szkodliwych białek w celu zatrzymania choroby w początkowym stadium i niedopuszczenia do wystąpienia demencji. Choć niektórzy badacze mają wątpliwości, czy istotnie ich rola w cho­robie Alzheimera jest aż tak wielka, to i tak w beta-amyloidzie i tau upatruje się głównej przyczyny uszkodzeń, a zarazem i możliwości znalezienia sposobów, by zapobiec chorobie.

W jaki sposób beta-amyloid doprowadza do uszkodzenia mózgu? Jest on wydzielany, gdy komórki nerwowe przesyłają między sobą impulsy za pomocą tak zwanych synaps (niewielkich odstępów po­między neuronami). Nasze komórki mózgowe codziennie intensyw­nie produkują oraz eliminują beta-amyloid, którego poziom nieustan­nie się zmienia – i to jest normalne. Problem pojawia się wtedy, gdy z przyczyn genetycznych lub innych w mózgu odkłada się zbyt duża jego ilość. Nadmiar tego białka gromadzi się w formie niebezpiecz­nych, przemieszczających się grudek zwanych oligomerami. Mogą one przekształcić się w niezdrowe złogi, inaczej blaszki, które zosta­wiają po sobie niedziałające synapsy i obumarłe neurony. Najnowsze odkrycia sugerują, że to raczej oligomery, a nie blaszki są główną przy­czyną choroby.

Dopiero stosunkowo niedawno odkryto, że drugim winowajcą choroby Alzheimera i innych rodzajów demencji są splątki tau. W nor­malnej postaci białko tau ułatwia przewodzenie bodźców wzdłuż ak­sonów i dendrytów – rozgałęzionych struktur łączących miliardy neuronów w sieć. U niektórych osób proces starzenia się powoduje nieprawidłowości w strukturze tau, sprawiając, że białko to staje się toksyczne i odkłada się w mózgu w sposób patologiczny. W efekcie dochodzi do zaburzenia przewodzenia informacji w mózgu, tworzą się toksyczne odpady, które następnie przekształcają się w większe skupiska, zwane splątkami neurofibrylarnymi. Neurotransmitery nie są w stanie przedostać się przez te przeszkody; przewodzenie impul­sów ustaje, a osłabione neurony w końcu umierają.

Co robić? Znajdź sposób, by pozbyć się tych toksyn oraz zapobiec ich gromadzeniu się. Zapewnij sobie odpowiednią ilość snu, gdyż bezsenność prowadzi do podniesienia się poziomu beta-amyloidu. Kontrolowanie poziomu cukru we krwi, obniżenie poziomu insuliny, prawidłowa waga oraz leczenie cukrzycy także mogą obniżyć poziom beta-amyloidu. Olej rybny DHA, kofeina, cynamon, kurkumina (za­warta w kurkumie), borówki, jeżyny, żurawina, czarna porzeczka, tru­skawki, suszone śliwki i winogrona obniżają poziom beta-amyloidu w mózgach zwierząt oraz w kulturach komórkowych.

Śledź nowe informacje na temat sposobów obniżania poziomu be­ta-amyloidu i tau, oraz ich usuwania lub unieszkodliwiania, dzięki te­mu opóźnisz destrukcję komórek mózgowych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.